Liczby zespolone
Zbiór liczb rzeczywistych oznaczamy przez
, a zbiór liczb zespolonych przez
. Liczba zespolona
może być zapisana w postaci
 |
(1) |
a
jest tzw. jednostką urojoną, spełniającą warunek
 |
(2) |
Potocznie zapisuje się:
.
- Dla każdej liczby zespolonej
danej w postaci (1) definiuje się liczbę zespoloną sprzężoną względem
:
 |
(3) |
Spełnione jest:
 |
(4) |
a więc
i
. Oczywiście,
wtedy i tylko wtedy, gdy
.
- Moduł liczby zespolonej
definiuje się jako
 |
(5) |
Z powyższej definicji wynika, że
jest liczbą rzeczywistą nieujemną.
wtedy i tylko wtedy, gdy
.
- Dla każdej liczby zespolonej
danej w postaci (1) definiuje się
- część rzeczywistą
:
 |
(6) |
- część urojoną
:
 |
(7) |
Re
i Im
są więc liczbami rzeczywistymi.
- Działania arytmetyczne w zbiorze liczb zespolonych: dla
i
określa się:
- sumę:
 |
(8) |
- iloczyn:
 |
(9) |
Oba działania są przemienne. Dla każdej liczby zespolonej
można skonstruować odwrotność
,
 |
(10) |
tak, że zachodzi
 |
(11) |
Działania arytmetyczne w zbiorze liczb zespolonych są więc analogiczne do działań w zbiorze liczb rzeczywistych.
- Definicja liczby sprzężonej zespolonej (3), zastosowana do sumy i iloczynu liczb zespolonych, daje
 |
(12) |
 |
(13) |
Także w zastosowaniu do obliczania odwrotności otrzymujemy
 |
(14) |
- Dowodzi się, że
 |
(15) |
- Liczba zespolona
może być zapisana w tzw. postaci wykładniczej,
 |
(16) |
oraz w równoważnej postaci trygonometrycznej:
 |
(17) |
gdzie
jest liczbą rzeczywistą nieujemną, a
. łatwo sprawdzić, że
 |
(18) |
Wielkość kątowa
nazywana jest argumentem liczby
. Jest ona wyznaczona jako rozwiązanie układu równań
 |
(19) |
należące do przedziału
. Dla
mamy
, a wartość
jest nieokreślona.
Postacie: wykładnicza i trygonometryczna liczby zespolonej
są wygodne przy obliczaniu potęg
o dowolnym wykładniku całkowitym (dodatnim lub ujemnym), oraz ułamkowym (wyciąganie pierwiastków). W szczególności, odwrotność liczby
, patrz równ. (10), przedstawić można w postaciach:
 |
(20) |
które wynikają z równ. (15) i (16).
- Rozważmy wielomian stopnia
zmiennej zespolonej
, o współczynnikach zespolonych:
 |
(21) |
Ważnym problemem jest określenie, czy taki wielomian ma pierwiastki (rozwiązania równania
). Tzw. podstawowe twierdzenie algebry glosi, źe wielomian (21) ma dokładnie
pierwiastków,
, (niekoniecznie różnych), tak, że możliwe jest przedstawienie iloczynowe:
 |
(22) |
Twierdzenie to nie zachodzi dla wielomianów zmiennej rzeczywistej. Np. wielomiany
i
nie mają żadnych pierwiastków rzeczywistych.
- Liczby zespolone spełniające warunek
 |
(23) |
(czyli liczby zespolone, których część urojona Im
) mają wszystkie własności arytmetyczne liczb rzeczywistych. Wygodnie będzie więc utożsamiać te liczby z liczbami rzeczywistymi. W tym sensie będziemy dalej uważać zbiór liczb rzeczywistych R za podzbiór zbioru liczb zespolonych C (co zapisuje się w postaci R
C), a równanie (23) za warunek definiujący liczbę rzeczywistą.
- Liczby zespolone spełniające warunek
 |
(24) |
(czyli liczby zespolone, których część rzeczywista Re
) nazywane są liczbami urojonymi. Liczby te można zapisać w postaci
, gdzie
jest liczbą rzeczywistą. Suma dwóch liczb urojonych jest liczbą urojoną, ale iloczyn dwóch liczb urojonych jest zawsze liczbą rzeczywistą (ujemną).
Edyta Malolepsza
2000-12-20